Feeds:
Жазбалар
Comments

Archive for Мамыр, 2009

Баяғыда екі құмырсқа сүтке түсіп кетіпті. Бір қазан сүт олар үшін телегей теңіздей ғой. Біреуі «біттім, баттым, өлдім…» деп «құмырсқауи» пессимизмге салынып еш әрекет қылмапты. Ал екіншісі тырбана беріпті, тырбана беріпті. Сөйтіп, сүттің бетіне кішкентай май шығыпты. Сол майға жабысып, қазанның шетіне жетіп аман қалған екен…

Read Full Post »

Қазір менің ең жақын сырласым – қалта телефоным. Мен оны бір сәт, тіпті бір минут та тастап кеткім келмейді. Оның шыр еткен дыбысы құлағыма майдай жағады. Достарымнан келетін сырға толы хаттар, құрбыларыма айтар түрлі тілектер – бәрі-бәрі қалтамнан бір сәт түспейтін кішкентай ғана телефоным арқылы жүзеге асып жатады, барар мекенін тауып жатады. Телефонымды үйге қалдырып [...]

Read Full Post »

Жұмсақтық – адам бойындағы ең асыл, баға жетпес мінездің бірі. Мінезі жұмсақ адам кешірімді, байыпты, байсалды, ашуға бой алдырмайтын, сабырлы, шыдамды, көңілдің күйін алыстан бағамдайтын парасатты, кішіпейіл, жанашыр, жылы жүзді, майда тілді келеді. «Қауызында дәні жоқ – сабан мінезді адам болады; қорсылдаса көңілі тоқ – қабан мінезді адам болады» деген секілді дөрекілік пен дойырлық қай [...]

Read Full Post »

Баяғыда бір патша болыпты (баяғыда патшалар көп болған ғой). Сол көп патшаның бірі өз бақшасында демалып отырса керек. Табиғат сұлу ғой, ал патша бағының қандай болатынын елестете беріңіз. Сол әсем бақтағы бір алма ағашының гүлін бұлбұл құс тұмсығымен үзе бастапты. Оны көрген патша уәзірінен: «Ана бұлбұл не істеп жатыр?» деп сұрапты. Уәзірі: «Ол өз жазасын [...]

Read Full Post »

Радиожурналистика пәнінен сабақ берген Клара Қабылғазина апайымыз әр сабақ сайын бізге түрлі тапсырмалар орындататын, (түрлі) сценарийлер жазғызып, жазғанымызды талдатып, қате тұстарын түзетуді әдетке айналдырған. «Жақсы тақырып – жарым ма­қала». Жазған материал­да­рың­ның тақырыбы елді елең ет­кізіп, есінде қалатындай тың болуы керек», – дейтін үнемі ол кісі. Бірде осы пәннен Еңлікгүл ат­ты құрбымыз «Қылмыскер қай­дан секіреді?»

Read Full Post »

Мектеп бітіргенімізге біраз жыл өтсе де, сол күн әлі есімде, әр сәті, әр адамның айтқан сөздері, жазған тілектері… Мен өзім бітірген мектепті ерекше жақсы көремін! Ол менің альма-матерім десем де болар. Көктөбенің баурайы, ақшағаладай менің аппақ мектебім, КСРО кезіндегідей форма киіп алған менің сыныптастарым… зу етіп өтіп кеткен сол кездердің өткінші екеніне қазір де сенбеймін.

Read Full Post »

Жеңімпаз

Біз кейде болымсыз нәрсеге егіліп жылаймыз, шын жылау деген басқаша болады екен. Біз кейде болымсыз нәрсеге шаттанып қуанамыз, шын қуану да басқаша болады екен. Валя апай осы екі сезімді де басынан кешіріп, жүрегімен сезінген жан. «Біреу келіп менен көмек сұраса қуанам, мен адамдарға керек екенмін ғой деп. 1992-жылдың 7-қарашасы есімнен кетпейді. Есеп тапсырып, үйге келгем. [...]

Read Full Post »

Адам жасы

«Аты әлемге мәшһүр бiр ғұламадан өз шәкiртi: – Ұстаз, неше жасқа келдiңiз? – деп сұрапты. Сонда ғалым ойланып тұрып: – Бiлмедiм. Шамасы, жасым мыңнан асып қалса керек, – деп жауап берiптi. – Қалайша? – Әр адамға пайдам тиiп, жақсылық жасаған сайын мерейiм артып, рахаттанып, бiр жасап қалам, – дептi». Немат Келімбетов, “Үміт үзгім келмейді”

Read Full Post »

Баяғыда Сырым батыр ұзақ жолдан шаршап, шөлдеп келе жатса, алдынан бір қараша үй кез болыпты. Сыртта жүрген бір бойжеткеннен сусын сұрап, алып шыққан тостағанды бір-ақ сіміріп, терін сүртіп тұрып – Апырай, бір аяқ сусын бір адамның құны екен ғой, – депті. Оны естіген қыз бірден: – Қателесесіз, батыр. Бір тостаған сусын бір емес, екі бірдей [...]

Read Full Post »

Баяғыда бір мысық торға түсіп қалыпты. Оны көрген егеуқұйрық қуанып, інінен шығып келе жатса, артынан өзін аңдып жылан келе жатыр екен. Ал дәл төбесінде құзғын қалықтап жүр дейді. Тірі қалуға мүмкіндік аз. Сонымен ол мысыққа жақындап: «Екеумізге де ажал аузын ашып, тұр. Мен сені құтқарсам, сен мені құтқарар ма едің?» – депті. Екеуі осыған келісіп, [...]

Read Full Post »

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.